Terug naar Capelle

Vandaag keerde ik terug naar de plaats waar ik de eerste 19 jaar van mijn leven heb gewoond. De plaats waar m’n vader nog steeds woont en waar m’n moeder en broer gecremeerd zijn. Met m’n vader en mijn dochter betrad ik de Bethelkerk, waar ik geloofsbelijdenis heb gedaan. Hier werd 60 jaar G.I.M. (Geredja Indjili Maluku / Molukse Evangelische Kerk) herdacht. De G.I.M. werd in Nederland als een zelfstandige kerk door legerpredikanten opgericht om het ideaal van de R.M.S. (Republik Maluku Selatan / Republiek der Zuid-Molukken) te bevestigen.

De kerk staat in de Molukse wijk, een wijk waar ik niet ben opgegroeid. De eerste 12 jaar van m’n leven woonden we in kamp IJsseloord, maar 3 jaar voordat het kamp werd opgedoekt, zijn we als gezin buiten de Molukse sfeer gaan wonen. Tussen de Nederlanders. Een bewuste keuze die vooral door m’n moeder werd geïnitieerd. Een keuze waarbij ik me enerzijds schuldig over voelde, want het leek alsof ik me afkeerde van m’n eigen volk. Anderzijds gaf het me enige vrijheid, maar hoe houd je je staande tussen de Nederlanders?

Het was voor mij een weerzien met oude vrienden en bekenden. Voor m’n vader was het de confrontatie om als 88-jarige te beseffen dat de meeste van zijn generatiegenoten niet meer leefden. Hij was ook zichtbaar gefrustreerd toen hij zich besefte dat hij namen en gezichten was vergeten. Mijn dochter zag haar opa’s pijn en had hem dat liever bespaard. Zoals altijd komt met verdriet toch ook de blijdschap om weer bekenden te ontmoeten en oude verhalen op te rakelen.

Met een fototentoonstelling, een tafel met uitgestalde bijbels, gezangboeken en doopbewijzen tracht de werkgroep 60 jaar G.I.M. een beeld te schetsen van een kerkelijk leven, dat in feite ook een gemeenschapsleven verbeeldt. De eerste foto van de eerste lichting dopelingen in kamp IJsseloord, de vele doopceremonies die volgden, de geloofsbelijdenissen, trouwerijen en begrafenisdiensten, zondagsschool, vrouwenwerkgroep en jongerenactiviteiten; alles deel van een kerkelijk en sociaal leven.

Zelf heb ik de zondagsschooltijd doorlopen bij de G.P.M. (Geredja Protestan Maluku / Molukse Protestantse kerk), omdat het Nederlands de voertaal was. Bij ons thuis werd voornamelijk Nederlands gesproken. Ook weer een bewuste keuze van m’n ouders. Zonder dat ze zich daarbij beseften, dat dit het zelfbeeld van opgroeiende kinderen binnen een Molukse setting negatief kon beïnvloeden. Kennis over de voordelen van tweetaligheid was er destijds nog niet.

Waar Molukkers goed in zijn, de muziek, samenzang en gospels, maakten dat de hernieuwde kennismaking voor mij een feestje was. En het weerzien met oude vrienden en bekenden … des te meer een reden om nog eens langs te gaan.

Voor Leny, Sjane, Tientje, Etes, Adje en nog vele anderen.

13 Comments

  1. Dag Magda, bedankt voor jouw beschrijvingen…huilen is heerlijk…dat doe ik nu ook bij het lezen van die beschrijvingen….. Gr. uit Tiel: Vic Latumahina

  2. Jammer dat je op de foto het groene zondagsschoolboekje net niet ziet. Rechtsonder zie je een stukje van het groene boekje uitsteken.
    Aan het groene boekje hebben we zoveel herinneringen en anekdotes waar dit, in het kort, één van is:
    In IJsseloord had de kerk een houten vloer. Voordat de zondagsschool begon, renden we als ‘gekken’ over de vloer. waarom? omdat ’t machtig mooi lawaai maakte. Totdat de ‘waakhond’ ( één van de kerkraadleden) binnenkwam en het muistil werd. Het enige wat de ‘waakhond’ zag, waren nog stofwolken, van ’t afremmen … gheghe
    ps: Opa Rikumahu kreeg deze bijnaam, zoals velen in IJsseloord.

  3. @Eduard, anekdotes kennen we zeker en vaak zijn we daar het onderwerp van. Ik ging een keer met m’n vader mee naar de kerk en mocht naast hem op de plaats van de zanggroepsleden zitten. Om me rustig te houden, kreeg ik een snoepje van hem, zo’n grote rode ronde rang. Ik verslikte me en als blikken (pa dus) konden doden. Pa deed niets, totdat een van de zanggroepsleden hem fluisterend maar toch dwingend toe sprak, ‘Agus ee, nanti anak mampus, bawa pulang dia dolo!’ Pa sleurde me achter hem mee naar huis en deed z’n beklag bij m’n moeder. Het was namelijk haar idee. Ik mocht nooit meer mee.

  4. @Shelly, @Vic, ik schrijf wat ik voel en omdat ik het belangrijk vind om dit te delen. Dat het jullie raakt, bewijst dat ik daar niet alleen in sta.

  5. Magda, wat prachtig hoe je de spagaat weet te verwoorden. Zonder hier de nadruk op te leggen is dit wel een cultuur-historische beschouwing, die bepalend is voor jou en veel van je “lotgenoten”. Je hebt in ieder geval het vermogen om van twee kanten te kunnen beschouwen. Magda heel bijzonder en waardevol.

  6. Magda, hoe fijn was het jou en je pa te hebben gezien en gesproken. Uiteraard ook fijn kennis te hebben gemaakt met je dochter. Ik kan me goed indenken dat het voor je pa dubbel was bij het zien van al die oude foto’s. Fijne herinneringen kwamen naar boven, maar ook verdrietig dat velen van zijn generatie er niet meer zijn. Maar je pa was wel een tikkeltje blij bij het wederzien van zijn “oude” collega van Van der Giessen :-))
    Ik zag jou nog op een afstand staan kletsen met Sjane. Leuk he weer oude bekenden te zien?
    Ondanks dat jullie niet lang waren gebleven was het toch heel fijn om even terug te gaan in die mooie tijd in IJsseloord.
    Prachtig he onze doopfoto.

  7. Whuhaha … een kind een snoepje Rang geven, is vragen om moeilijkheden. Je hebt in ieder geval een ‘leuke’ anekdote aan overgehouden.

  8. Magda, ben blij jou te zien, eindelijk na zoveel jaren, we stonden te praten alsof we buiten stonden, niet denkend dat in we in de kerk staan…..over vroeger praten, schooltijd en nog veel meer…tot we op een gegeven moment moesten stoppen want ze gaan beginnen.
    Daag en tot straks he, zeiden we maar ik heb je daarna niet meer gezien…..xxx Sjane

  9. @Anoniem, die spagaat kan ik nu beschouwen, het is een bijzonder proces geweest. Bedankt voor het compliment.
    @Leny en @Sjane, we gaan elkaar zien, want er zijn genoeg verhalen te delen met elkaar. Sampai bertemu lagi xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s