Jim Taihuttu, een Molukse gast, basically

Het is maar wat je van een zomergast verwacht. Ik weet wie Jim Taihuttu is: een jonge regisseur, dj, zoon en broer van virtuoze muzikanten en voor een kwart deel Moluks. Met zijn optreden in Zomergasten, was ik vooral benieuwd hoe hij het Moluks-zijn zou uitdragen en óf hij dat zou uitdragen.

Taihuttu heeft genoeg kenmerken, die enige afstand tot het Moluks-zijn rechtvaardigen. Een Nederlandse oma en moeder, een jeugd buiten de Molukse wijk, een omgeving die een open houding t.a.v. multiculturaliteit stimuleert. Taihuttu is er duidelijk over. Hoe verschillend de verhalen van mensen ook zijn, het gevoel dat je twee landen in jezelf verenigt, zal altijd hetzelfde zijn. Daarmee maakt hij korte metten met het idee dat bij velen onder ons leeft, dat de hoeveelheid Moluks bloed dat door je aderen stroomt, bepalend is of je je Moluks voelt. Daarentegen is hij zich ook bewust van het feit, dat hij meer afstand kan nemen van de last die zijn vader en diens generatiegenoten, opgezadeld kregen. Een last die ook de essentie raakt van Taihuttu’s films. Marokkaans of Moluks, de tweede generatieproblematiek is universeel.

Toch lijkt Taihuttu behept met een gevoel van schuld ten aanzien van het dorp waar zijn familie vandaan komt. Hij is er nog niet geweest, omdat hij het gevoel heeft dat hij iets terug moet geven. Een mooie geste zou dat zijn, want ook in zijn films wil hij juist dat doen, wat voor hemzelf betekenis heeft. In zijn filmisch werk voert hij ons mee in dit bewustwordingsproces en dit maakt hem de moeite van het volgen waard.

Dat zijn volgend project een koloniaal thema betreft, is bijna een vanzelfsprekendheid. Het zal interessant worden om te zien vanuit welk perspectief het verhaal van de politionele acties verteld en verbeeld wordt. Is er ruimte voor de Indonesische opstandelingen en komen de Indische mensen, die tijdens de Bersiap hebben moeten lijden, ook in beeld? En de rol van de KNIL-ers, waartoe de Molukkers behoorden, hoe kritisch wordt daarnaar gekeken? Zal Taihuttu stelling nemen in de gewelddadigheden die zijn gepleegd? De film zal van verschillende kanten emotionele reacties oproepen en de precieze feiten zullen zeker niet eenduidig zijn.

Deze aflevering van Zomergasten is, gezien de wisselende reacties en tegenvallende kijkcijfers, niet door iedereen begrepen. Taihuttu zelf dacht dat zijn aandeel aan het programma, het aantrekken van de jongere generatie, als doel had. Maar juist diegenen die het leven in deze maatschappij vanuit een ander perspectief bezien, worden hierdoor als kijker serieus genomen. Want een verhaal van zo’n Molukse gast, die ook kind is van deze tijd, is voor Molukkers onder ons net zo goed de moeite waard om te (laten) horen.

2 Comments

  1. “Het zal interessant worden om te zien vanuit welk perspectief het verhaal van de politionele acties verteld en verbeeld wordt.”

    Jim vond het onwaarschijnlijk dat een verarmd klein land net na de WO2, toch zoveel geld en manschappen aan het herstel vh gezag besteedde. Hij vermoedde (zoals gangbaar) om de natuurproducten en delfstoffen…maar misschien om meer redenen?
    ( Ipv een geleidelijke overgang naar een zelfstandige staat waarin de “Indische” bevolkingsgroep gewoon thuis zou horen zijn die door politiek geklungel uit hun geboorteland verjaagd….parallel aan de ervaring v.Jim’s molukse opa daarom zo interessant hoe hij dit trauma zou aanpakken)

    NB “Regisseur Jim Taihuttu en producent Habbekrats, werken aan een film over de politionele acties in Nederlands-Indie. Het project heeft als voorlopige titel Ratu Adil, ‘de rechtmatige vorst’.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s