Achter de schermen

Het boek lag al een tijdje op de plank en omdat ik mijn manier van samenwerken binnen de organisatie van mijn school onder de loep moest nemen, ben ik ‘De stille kracht van leiderschap’ van de Proyekgroep gaan lezen. In het boek gebruikten de auteurs mij welbekende modellen, die zodanig bij elkaar zijn gebracht, dat ik nu vanuit een gedeelde perspectief naar mijn manier van werken en samenwerken kon kijken.

Eén van de modellen is het kernkwaliteitenmodel van Ofman. Dit model maakt je bewust van je sterke en minder sterke kanten. De ‘Roos van Leary’ plaatst je gedrag in een overzichtelijk model en verheldert je manier van interactie met anderen. Het pyramidemodel met de zes logische niveaus van Bateson en Dilts geeft weer inzicht in de verschillende lagen van je eigen handelen. Want niet alleen je gedrag, maar juist de overtuigingen en visie die je hebt (dat wat onbewust je handelen stuurt), vertellen wie je werkelijk bent.

Daarnaast kozen de auteurs voor de narratieve benadering, namelijk het vertellen van ieders persoonlijke verhaal. Daarmee reconstrueren ze hun levensloop en wordt het zichtbaar hoe de Indische levens van deze tweede generatie zijn verlopen en welk beeld men van zichzelf heeft en wat anderen van hen hebben.

Ik herkende dan ook veel uit de zeer persoonlijke verhalen. Als gemeenschappelijk kenmerk werd bijvoorbeeld het aanpassen aan de ander en aan het andere genoemd. Een thema, dat herkenbaar is in Indische en Molukse levens. Je wilt niet opvallen, maar je wilt ook bij de (autochtone) groep behoren. Het gevoel miskend te worden, vormt dan ook een wezenlijke dreiging binnen het leven in twee culturen. In Molukse levens speelt ook het behoren tot de Molukse groep een rol. Molukse levens concentreren zich binnen en buiten de vroegere woonoorden en huidige woonwijken. In hoeverre hoor je erbij en wil je erbij horen?

Binnen de Proyek groep wordt het samenbinden een Indische kwaliteit genoemd. Het verbinden zie ik ook als één van mijn kernkwaliteiten. Een concreet voorbeeld, dat ik ter illustratie kan noemen, is het organiseren van een tweetal Indo-Maluku evenementen, waar de ontmoeting en het gesprek centraal stonden. Mijn drive was om ons leven in de Nederlandse samenleving zinvol te laten zijn door met elkaar te delen wie we zijn en waar we vandaan komen. Zowel bij de Molukse mensen als ook de Indische mensen die ik de afgelopen jaren heb ontmoet, was er die drive. Volgens Wouter Reynaert had die drive vooral een emotionele bron. Tegenstrijdige gevoelens, zoals woede versus schaamte, saamhorigheidsgevoel versus erkenning en pijn versus verschuilen, liggen hieraan ten grondslag. De heftige geschiedenis en de onzekerheid van het leven in twee culturen zijn daar debet aan.

In mijn werk in het onderwijs en mijn activiteiten in het Indische en Molukse, uit het verbinden zich door inzichten te verbinden en verschillen te overbruggen door te verhelderen en door contexten aan te geven. Daar zou dan, om in termen van de Proyek groep te spreken, mijn stille kracht van samenwerken en leidinggeven schuilen. Door aandacht en sensitiviteit voor diversiteit kan ik de werkelijkheid op mijn manier benaderen. Mijn stille kracht ligt niet zozeer in leiderschap als leidinggevende, maar juist door achter de schermen mijn rol te nemen.

De meerwaarde van het boek ligt voor Indische en Molukse mensen vooral in het gebruik van beelden en metaforen, die in het Nederlands niet de lading dekken en daardoor minder krachtig zijn. Zoals bijvoorbeeld de meanderende kali, die getuigt van aanpassingskracht; de bambu die veerkrachtig is en taai, en de layangan, die de vrije ruimte opzoekt en onafhankelijk is. Wat vooral voor ons herkenbaar is, is kumpulan, de gemeenschappelijkheid en het samenkomen.

Het lezen van het boek overtuigt me des temeer, dat we onze natuurlijke krachtbronnen, die ons gemaakt hebben tot wie we zijn, niet uit het oog moeten verliezen en volop moeten zien te benutten. Op het werk, in groepen of in de samenleving. Juist in deze veranderende wereld, waar het zoeken naar de eigen identiteit de onderlinge relaties op scherp stelt, maakt de acceptatie van wie je werkelijk bent en wie je wilt zijn, daarom ook waardevol.

De uitgelichte afbeelding is van kunstenares Shelly Lapré.

Lees ook: http://www.kasuaris.com/kunst-cultuur-media/stille-kracht/

1 Comment

  1. Mooi geschreven Magda bedankt voor plaatsen van mijn kunstwerk. Veel succes xxx Shelly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s